آوریل‬ - ٢٦ - جمعه

بره ای که در ميان تخت است شبان ايشان خواهد بود.


مکاشفه 7: 17

نويسندگان عهد عتيق و عهد جديد به جهت عيسی مسيح خداوند از استعاره های مختلفی استفاده نموده اند. اين کلمات بوضوح ابعاد مختلف زندگی و خدمت عيسی را بتصوير می کشند.

»آلبرت سيمسون» نويسنده سرودهای روحانی بهنگام ملاقات دوستی، اين نوشته را بر روی ديوار مشاهده کرد: «بره، شبان من است» .  او فکر کرد چه مسخره است. سپس متوجه شد که يک لکه بر روی شِيشه عينکش باعث شده که اولين کلمه را اشتباه بخواند. درواقع صحِيح آن اين است : «خداوند شبان من است. اين اشتباه باعث شد که به اين مسئله بیشتر فکر کند. او بياد آورد که کتابمقدس عيسی را هم شبان نيکو و هم بره خدا معرفی می کند. سيمسون به دوستش گفت: «من هم اکنون جلال انجيل خداوندمان را در نور تازه ای ديدم. بخاطر آوردم که يوحنای رسول در جزيره پطمس رويائی ديد که او را مطمئن ساخت ؛ «بره قيام کرده ای که در ميان تخت است» قوم خود را حتی در آسمان نيز رهبری خواهد نمود. وقتی نوشتــــــه روی ديوار را اشتباه خواندم، برکت بزرگی گرفتم. درواقع می توان نوشته را به اين شکل خوانــــد "بره شبان من است"؛  درواقع به ما این اطمينان را می دهد؛ شبانی که ما را در اين جهان ما را هدايت می کند همان بره ای است که بخاط گناهانمان بر صلیب جلجتا قربانی شد. پس با این حساب وعده کسی که نقش برّه قربانی شدن را برای ما تمام و کمال بازی نمود؛ امین است که شبانی ما را نیز با امانت تا به انتها برعهده داشته باشد.